Nga DAVID CORN,
HANNAH LEVINTOVA
DAN FRIEDMAN
www.motherjones.com
(Revista “Mother Jones” doli për herë të parë në shkurt të 1976-s si një revistë progresive me fokus te informacionet, komentet, investigimet dhe reportazhet politike, ekonomike, për të drejtat e njeriut dhe kulturës. Për artikujt dhe investigimet është fituese e shumë çmimeve në SHBA.)
Një ish-ndihmës i fushatës së Trump që punon si lobist, një pagesë prej gjysmë milion dollarësh, një parti politike konservatore shqiptare, katër kongresmenë republikanë, Breitbart News, një restorator në Nju Jork, një shërbim online takimesh që promovon gratë “e bukura” ukrainase , dhe kompanitë skematike të lidhur me Rusinë – këto janë disa nga elementet në një historie të çuditshme të ndikimit që nxit dyshimin se rusët përdorën fshehurazi republikanët në Uashington në një përpjekje për të nxitur konfliktin politik në Ballkan.
Kjo është një histori e komplikuar mashtrimi politik ndërkombëtar me një komplot turbullues: Një vit më parë, një firmë skoceze e quajtur Biniatta Trade, e cila u formua nga dy kompani skematike me bazë në Belize, pagoi një lobist republikan dhe ish-ndihmës i fushatës Trump me emrin Nick Muzin për të punuar në Shtetet e Bashkuara për të ndihmuar Partinë Demokratike të Shqipërisë. Në atë kohë, ishin duke u hvilluar zgjedhje parlamentare ishte dhe PD e krahut të djathtë po sfidonte një qeveri të drejtuar nga Partia Socialiste. Kjo qeveri u drejtuonte nga kryeministri Edi Rama, i cili drejtonte Shqipërinë drejt Bashkimit Evropian dhe paralajmëronte për rritjen e ndikimit rus në Ballkan. Rastësisht -ose jo- dy kompanitë skematike Belizeane nën drejtimin e Biniatta Trade ishin të dy të lidhur me firmat e kontrolluara nga rusët.
Përfundimi: Duket se subjektet e lidhura me Rusinë u futën fshehurazi në Shtetet e Bashkuara në mënyrë që të ndërhyjnë në zgjedhjet në Shqipëri.
“Bëni Shqipërinë të Madhe përsëri”
Pranverën e kaluar, pak pas inaugurimit të Presidentit Donald Trump, Muzin, veteran i GOP në qendër të kësaj intrige, filloi një karrierë të re si lobist. Muzin ka një diplomë juridike nga Yale dhe një diplomë mjekësore nga Kolegji Albert Einstein i Mjekësisë, por në vitet e fundit ai mbajti një varg punësh në poste politike. Në fillim të viteve 2010, Muzin punoi për Republikanin Tim Scott dhe udhëheqës republikanë të Dhomës. Ai vazhdoi duke u bërë zëvendës shefi i shtabit për senatorin Ted Cruz (Republikan i Texas) dhe këshilltar i lartë për fushatën presidenciale të Cruz të vitit 2016. Pas daljes nga loja për Shtëpinë e Bardhë të Cruz, Muzin u bashkua me fushatën Trump. Pas zgjedhjeve, sipas biografisë së tij online, ai “punoi me” ekipin e tranzicionit të Trump për të rekrutuar zyrtarë për administratën e re. Por Muzin nuk hyri në administratën Trump. Në vend të kësaj, më 31 mars 2017, ai u regjistrua në Departamentin e Drejtësisë si agjent i huaj. Klienti i tij: Partia Demokratike e Shqipërisë. Kontrata ndërmjet Muzin dhe kësaj partie, e nënshkruar nga Lulzim Basha, kryetari i PD-së, përfshinte që Muzin të promovonte Partinë Demokratike të Shqipërisë dhe lëvizjen konservatore të vendit, brenda Shteteve të Bashkuara dhe në mbarë botën. Aajo përfshinte gjithashtu se Muzin do të paguhej 25,000 dollarë në ditën e 22-të muajve mars, prill dhe maj.
Në atë kohë, Shqipëria po kalonte një fushatë të hidhur politike. Për disa javë, PD-ja e Bashës, e cila udhëhoqi opozitën, drejtonte protestat në rritje kundër koalicionit qeverisës të kryesuar nga kryeministri Rama dhe Partia Socialiste e tij. Kishte fjalë se PD dhe aleatët e saj do të bojkotonin zgjedhjet parlamentare të qershorit. Dukej se Shqipëria mund të shkonte drejt trazirave serioze. Dhe PD-ja ju drejtua republikanëve në Uashington për ndihmë.
Në fund të marsit 2017, Muzin rregulloi një vizitë në Uashington për Bashën, ku përfshiheshin takime me tre kongresmenë të GOP: Ed Royce i Kalifornisë, i cili kryesoi Komitetin e Marrëdhënieve me Jashtë të Shtëpisë dhe Michael McCaul dhe Pete Sessions të Teksasit. Basha u takua edhe me Republikanen Dana Rohrabacher (Republikane e Kalifornisë), e cila është quajtur “kongresmenja e preferuar e Putinit”. Basha mori pjesë në darkën vjetore të Komitetit të Kongresit Kombëtar Republikan, i cili përfshinte Trump si folësin e madh. Muzin gjithashtu kontaktoi Stephen Bannon, atëherë një këshilltar i lartë i Shtëpisë së Bardhë dhe disa zyrtarë të tjerë të Shtëpisë së Bardhë në emër të Bashës. Dhe Muzin organizoi që Basha të intervistohej nga Breitbart News, faqja e krahut të djathtë që Bannon kishte menaxhuar para se të bashkohej me fushatën Trump në 2016.
Nëse Basha do të mund të rriste mbështetjen në Shtetet e Bashkuara, ai mund ta trumbetonte atë në Shqipëri. Gjithashtu, Basha ishte diçka e natyrshme për konservatorët amerikanë. Ai u pozicionua si një Trump i Shqipërisë dhe nxiti sloganin “Make Albania Great Again”. Në një moment, Basha mori pjesë edhe në një ceremoni në një qytet të Shqipërisë qendrore, gjatë së cilës një rrugë e quajtur Liria u riemërua në nder të Trump.
Megjithëse shqiptarët konsiderohen gjerësisht si pro-Evropës dhe pro-Perëndimit, Basha ishte duke flirtuar me një populizëm nacionalist. Shqipëria, një vend me shumicë muslimane që u bashkua me NATO në 2009, ishte nën shqyrtim për anëtarësim në BE. Por një kusht i vendosur nga BE ishte se qeveria e Shqipërisë duhej të kalonte nga nje Vetting të gjithë gjyqtarët dhe prokurorët për të trajtuar korrupsionin e madh brenda sistemit të saj gjyqësor – një veprim i kundërshtuar nga PD dhe i denoncuar nga Basha, pasi BE ndërhynte në sovranitetin shqiptar. “Basha ka qenë kritik ndaj Vettingut”, thotë Fred Abrahams, autor i “Modern Albania: From Dictatorship to Democracy in Europe. “Por asnjë politikan nuk mund të largohet shumë larg nga pozita pro-Evropiane. Kështu që unë do ta quaja atë që ai po bënte ‘lojë’ me populizmin anti-evropian”.
Ndërkohë që Basha u gëzua me ardhjen e Trump, Rama, kryeministri, mori një qëndrim të kundërt. Gjatë fushatës së vitit 2016, ai deklaroi: “Zoti e ndaloftë Trumpin të zgjidhet president, pasi ai do të ishte një president i cili do të dëmtonte shumë Amerikën dhe një që do të ishte një kërcënim real për marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe Amerikës”.
Gjatë udhëtimit të tij në Uashington, Basha propagandoi mesazhin e tij se demokracia e Shqipërisë ishte kërcënuar nga e majtja e Ramës dhe se financuesi ndërkombëtar George Soros ishte fuqia vepruese pas Ramës. Jo çuditërisht, Breitbart publikoi me entuziazëm paralajmërimet e Bashës për Ramën dhe Sorosin. “Unë jam sulmuar keq nga Soros dhe mbështetësit e tij dhe gjithashtu nga mediat ndërkombëtare, sepse jam përkrahës i Trump”, tha Basha për Breitbart. (Vite më parë, Rama kishte shërbyer në bordin e një fondacioni Soros që kishte promovuar reformat demokratike në Shqipëri dhe u përlplas me një qeveri të udhëhequr nga PD).
Nuk kishte asgjë të pazakontë për një politikan të huaj që kërkonte shërbime në Uashington dhe punësimin e një propaganduesi, i cili krijoi një serë takimesh me ndikues ideologjikisht miqësorë dhe që organizoi një mbulim pozitiv nga mediat. Muzin u regjistrua në Departamentin e Drejtësisë si një agjent i huaj, në përputhje me Aktin e Regjistrimit të Agjentëve të Huaj dhe po përdorte përvojën e tij të GOP për të marrë deri në 75,000 dollarë – një tarifë modeste për një lobist të Uashingtonit. (Në prill 2017, PD kontraktoi gjithashtu firmën e lobimit të Barnes & Thornburg, duke rënë dakord të paguajë 150,000 dollarë për të propaganduar në Shtetet e Bashkuara lidhur me zgjedhjet shqiptare. Partia Socialiste e Ramës punësoi Ballard Partners, një firmë e drejtuar nga një lobist për një kohë të gjatë të Trump në Florida, me ish-përfaqësuesin demokrat Robert Wexler duke marrë një shumë prej 20,000 $ në muaj).
Basha u kthye në Shqipëri dhe eventualisht ai dhe Rama konkluduan një marrëveshje që lejonte zgjedhjet parlamentare shqiptare të vazhdonin. Një javë e gjysmë para votimit të 25 qershorit, Basha u kthye në Shtetet e Bashkuara – në kërkim të një ndihme më të madhe politike nga Muzin dhe kontaktet republikane të lobistit. Sipas një operuesi politik republikan, Muzin futi Bashën në një mbledhje fondesh në Milwaukee të guvernatorit republikan, Scott Walker, dhe Trump ishte folësi kryesor i atij takimi. Në këtë rast – ku me një kontribut prej 20,000$ për Walker fitoje një vend VIP dhe një fotografi me Trump – Basha arriti të merrte fotografinë e tij me presidentin. Në Shqipëri, PD shpërndau gjerësisht fotografinë, duke treguar një Basha të buzëqeshur dhe një Trump të qeshur duke mbajtur gishtat e mëdhenj lart. Dhe Basha pretendoi se kishte një “takim të jashtëzakonshëm” me Trump.
Muzini nuk pranoi të përgjigjet në pyetjet në lidhje me këtë fotografi apo ndonjë nga veçoritë e punës së tij për Bashën dhe PD-në. Basha dhe Partia Demokratike e Shqipërisë nuk iu përgjigjën një email-i që kërkonte përgjigje.
Magjia e Trump nuk funksionoi për Bashën dhe partinë e tij. Në zgjedhje, Partia Socialiste e Ramës fitoi një shumicë të plotë në Parlament – hera e parë që nga fundi i komunizmit në Shqipëri në 1991 që një parti e vetme kishte marrë kontrollin pa pasur nevojë të formonte një koalicion.
Përpjekjet e Muzinit në emër të PD-së duket se kanë përfunduar rreth kësaj kohe. Ai së shpejti mori një tjetër klient: qeverinë e Katarit, për 50,000 dollarë në muaj. Por, më 14 nëntor 2017, Muzin njoftoi Departamentin e Drejtësisë se ai kishte nevojë të ndryshonte dokumentet që ai kishte dërguar gati tetë muaj më parë lidhur me rrjetin e tij për PD-në. (Dy javë më parë, Paul Manafort dhe Rick Gates, dy ish-zyrtarë të fushatës së Trump ishin paditur nga prokurori i posaçëm Robert Mueller me akuza që përfshinin dështimin e zbulimit të punës së tyre si agjentë të huaj për një parti politike të Ukrainës.) Doli që kishte më shumë gjëra për historinë e Shqipërisë se sa Muzin kishte raportuar fillimisht në Departamentin e Drejtësisë.
Një mister prej 500,000 dollarësh
Lobistët që punojnë për qeveritë jashtë vendit, parti ose subjekte të tjera jashtë vendit duhet të identifikojnë në raportet e tyre në Departamentin e Drejtësisë klientët e tyre të huaj dhe tarifat që paguhen, dhe ata duhet të përshkruajnë, të paktën minimalisht, punën që po bëjnë për këta klientë. Por Muzin nuk kishte raportuar të gjitha detajet kur ai u regjistrua për herë të parë si një agjent i huaj për Partinë Demokratike të Shqipërisë.
Në dosjen e tij të ndryshuar, Muzin vuri në dukje se ai ishte paguar 675,000 $ për tre muajt e tij të punës për PD-në. Kjo përfshinte një pagesë 25,000 $ më 27 mars dhe një pagesë 500,000 $ më 9 qershor nga partia shqiptare. Muzin e tërhoqi këtë shumë të madhe prej 500,000 $ vetëm disa ditë para se të organizonte që Basha të kishte atë foto të rëndësishme me Trump në Milwaukee.
Megjithatë, sipas këtij depozitimi të ri, një burim tjetër paguajti Muzin-in për projektin e tij me PD-në. Depozitimi i Muzin raportoi se më 24 mars 2017, Biniatta Trade, një kompani me seli në Edinburg, “kompensoi” Muzin “për aktivitetet e ndërmarra në emër të Partisë Demokratike të Shqipërisë”. Pagesa ishte 150,000 dollarë.
Ky depozitim përfshinte një kontratë të pa nënshkruar të datës 20 mars 2017 midis Biniatta Trade dhe një kompanie të Muzin të quajtur Stonington Strategies. (Marrëveshja i referohej kompanisë si “Biniatt Trade”, dhe megjithëse nuk u nënshkrua, dopozitimi i Muzin thoshte se “pasqyron kushtet nën të cilat regjistruesi parapriu përfaqësimit”). Kontrata përfshinte që Muzin të promovonte “Rolin e komunitetit të biznesit shqiptaro-amerikan në ekonominë amerikane” dhe “Muajin e historisë shqiptare në SHBA”. Nuk përmendte PD-në apo Bashën dhe deklaronte se “ky konsultim nuk është në emër të asnjë qeverie apo partie politike”. Sipas kësaj kontrate, Biniatta duhej të paguante Muzin tre këste prej 150,000 $ secili – dhe një pagesë “një-herëshe” prej 500,000 $ për ngritjen e një sërë eventesh dhe takimesh në Uashington në muajin e parë të projektit.
Pagesa e 24 marsit nga Biniatta Trade dhe kontrata e Muzin me Biniatta Trade secili i parapriu dorëzimit të tij origjinal në Departamentin e Drejtësisë. Kjo ngre pyetjen pse ai nuk e ka përfshirë Biniatta Trade në atë regjistrim fillestar. Një zëdhënës i Muzin thotë se “më vonë u bë e qartë” për Muzin se puna e tij nën kontratën e Tregtisë Biniatta në të vërtetë “përfitoi PD-ja dhe jo interesa komerciale” dhe kjo çoi Muzin në përfundimin se ai duhej të regjistrohej në Departamentin e Drejtësisë si agjent i huaj për Tregtinë Biniatta. Muzin, megjithatë, nuk pranoi të shpjegojë se çfarë ndryshoi në lidhje me punën e tij për Biniatta Trade. (Muzin më 8 maj 2017, u regjistrua me Kongresin si lobist për Biniatta Trade. Sipas zëdhënësit të tij, ai paraqiti kërkesën për të ruajtur aftësinë për të bërë lobim të ardhshëm për firmën).
Për ta qartësuar: Muzin njoftoi se kishte marrë 675,000 dollarë për punën e tij ndaj PD-së – shumë më tepër se 75,000 dollarët në kontratën fillestare me PD-në. Por një pjesë e regjistrimit të ndryshuar të Muzin ishte në kundërshtim me kontratën e bashkangjitur midis firmës së tij dhe Biniatta Trade. Depozitimi deklaronte se Partia Demokratike e Shqipërisë (jo Biniatta Trade) ishte entiteti që kishte bërë pagesën prej 500,000 $ për Muzin. Megjithatë, ishte kontrata me Biniatta Trade (jo kontrata me PD-në) që përfshinte një tarifë prej 500,000 dollarësh. Dhe për t’i bërë gjërat më të zymta, pak pasi Muzin paraqiti dosjen e tij të ndryshuar, PD-ja i tha Rrjetit Ballkanik të Gazetarisë Investigative se nuk kishte “marrëdhënie financiare” me Biniatta Trade dhe kishte paguar Muzin me vetëm 25,000 $ – domethënë që 500,000 $ nuk kishin ardhur nga partia. Zëdhënësi i Muzin-it thotë se lobisti ka raportuar pagesën me saktësi.
Por kush është prapa Biniatta Trade, kompania skematike skoceze? Kjo është zemra e misterit. Ka pak informacion në rekordet publike për firmën, por një përmbledhje e të dhënave në dispozicion zbulon lidhjet me Rusinë.
Biniatta Trade ka një faqe interneti me pamje të përgjithshme që, në anglishte të varfër, thotë se është “një furnizues i klasit më të mirë botëror në industrinë e agro-industrisë, tekstilit dhe materialeve artificiale që specializohen në prodhime tekstili me cilësi të lartë për sporte”. Kjo faqe thotë se kompania i shërben më shumë se 300 bizneseve botërisht”. Megjithatë, një kërkim në Google nuk prodhon asnjë të dhënë për ndonjë aktiviteti tregtar të këtij lloji nga Biniatta Trade. Faqja e internetit e saj përmban një listë të klientëve, duke përfshirë edhe Nightwood, një biznes i vogël në Brooklyn që shet orendi shtëpiake dhe tekstile të përgatitura në dorë. Por Ry Scruggs, bashkëpronar i Nightwood, thotë se ajo kurrë nuk ka dëgjuar për Biniatta Trade. Kompania e përmendur në një kontratë gati 1 milion $ me Nick Muzin nuk ka lënë shumë gjurma publike.
Sipas të dhënave të korporatave britanike, Biniatta Trade ndodhet në një adresë në Edinburg që përdoret nga 727 kompani të tjera. Numri britanik i telefonit i listuar në faqen e tij të internetit nuk funksionon. Por ky numër telefoni është gjithashtu i shënuar si numri i kontaktit për një faqe interneti të quajtur 2Love.Club, një “shërbim takimesh online ndërkombëtar” që ofron “gra të bukura ukrainase për takim dhe martesë.” (Ky nuk është një faqje tradicionale për njohje, pasqyron gra, kryesisht si në të 20-të dhe 30-të, për klientët meshkuj që mund të zgjedhin). Kur një gazetar i Mother Jones telefonoi numrin e telefonit ukrainas për 2Love.Club, njeriu i cili u përgjigj duke folur në rusisht tha se numri ishte për një person privat, jo një shërbim takimesh. Një kërkesë me e-mail për informacione dërguar nga Mother Jones në faqen e Biniatta Trade nuk u përgjigj.
Faqja e internetit për Biniatta Trade, sipas drejtorisë WHOIS të faqeve të internetit, u regjistrua nga një rezident në Odessa, Ukrainë, me emrin Alexey Nikitin. Emaili i tij i listuar është [email protected]. Siç ndodh zakonisht, një kompani e quajtur Global Delta Trade, që thotë se është e vendosur në Dubai, ka një faqe interneti që i ngjan shumë Biniatta Trade dhe përdor gjuhë pothuajse identike për të përshkruar veten si një “furnizues tekstil i klasit botëror dhe materialesh artificial dhe pajisjesh elektronike” që i shërben” më shumë se 300 bizneseve botërisht”. Lista e klientëve të saj është pothuajse identike me atë të Biniatta Trade. Një kompani tjetër, Blackshire United, e cila është e bazuar në Edinburg, ka një faqe interneti që i ngjan atyre të Global Delta Trade dhe Biniatta Trade dhe përfshin të njëjtin formulim dhe një listë të ngjashme klientësh. Scruggs thotë se firma e saj e orendive shtëpiake, e cila gjithashtu është e listuar si një klient nga Global Delta Trade dhe Blackshire United, nuk ka lidhje me ato firma. Një kërkim në Google nuk prodhon asnjë informacion për asnjërën nga Blackshire United ose Global Delta Trade përveç regjistrimeve të korporatave të tyre. Dhe ekzistojnë edhe dy kompani të tjera me bazë në skocei me uebfaqe të ngjashme – Contoform LP dhe West Berton Impex LP – që gjithashtu nuk duket se kanë ndonjë regjistrim të tregtisë aktuale publike.
Pra, duket sikur Biniatta Trade ka qenë pjesë e një grupi të kompanive që krijojnë faqet e internetit për të cilat pretendojnë të jenë të përfshira në tregtinë komerciale, por nuk angazhohen në ndonjë biznes që lë gjurmë publike. Dhe kohët e fundit, gazeta Herald e Glasgow raportoi se Biniatta Trade “nuk ka arritur të zbatojë ligjet kundër pastrimit të parave nën të cilat ajo kishte deri në gushtin e shkuar detyrimin të zbulonte pronarët e saj ose të përballej me gjoba të përditshme prej 500£”. (Vitin e kaluar, Margot James, një anëtar konservator i House of Commons, vuri në dukje se 28,100 kompani skoceze nuk arritën të zbatojnë një ligj të ri që kërkon që ata të deklarojnë “persona me kontroll të rëndësishëm”.
Zëdhënësi i Muzin thotë se Muzin besonte se Biniatta Trade ishte një kompani private në pronësi të mbështetësve të Partisë Demokratike të Shqipërisë. Por Muzin nuk pranoi të shpjegonte se si kishte ardhur në kontakt me Biniatta Trade. Dhe këtu lind pyetja e rëndësishme: Kush e zotëron këtë kompani që ka financuar përpjekjet e Muzinit për PD-në?
Lidhja e Rusisë
Të dhënat e korporatave britanike ofrojnë një gjurmë të rëndësishme për të ndjekur, që ofron fakte, por nuk ka përgjigje përfundimtare. Sipas regjistrimeve të veta në regjistrin britanik të korporatave, Biniatta Trade është një partneritet i krijuar nga dy kompani: Asverro Corp dhe Liminez Commerce. Secila prej këtyre firmave ishte inkorporuar në Belize dhe liston një adresë në Belize City lidhur me kompanitë e ndryshme skematike. Nuk ka të dhëna publike për ndonjë aktivitet tregtar për Asverro ose Liminez Commerce. As duket se nuk ka ndonjë faqe interneti. Si Asverro ashtu dhe Liminez Commerce, megjithatë, janë zyrtarë të korporatave për dy kompani britanike të kontrolluara nga shtetas rusë. Kjo do të thotë që të dhënat publike në dispozicion duket se lidhin, megjithëse në mënyrë indirekte, Biniatta Trade me vetëm dy njerëz, dhe secili prej tyre është rus.
Një nga këto dy firma të lidhura me kompanitë Belizeane që ngriti Biniatta Trade quhet KF Global Management. Nuk është e qartë se çfarë bën ky partneritet me përgjegjësi të kufizuar. Nuk mban asnjë faqe interneti. Regjistrimi i saj si korporatë në Mbretërinë e Bashkuar nuk përmban kontakt telefonik. Kur u krijua në vitin 2014, dy oficerët e saj ishin kompani me bazë në të njëjtën adresë në Seychelles. Vitin e kaluar, ajo paraqiti një dokument me regjistrin e korporatave britanike duke vënë në dukje se një shtetas rus me emrin Konstantin Ferulev kishte “ndikim apo kontroll të rëndësishëm” mbi firmën. Një tjetër dopozitim i korporatës në Mbretërinë e Bashkuar përfshin një adresë për Ferulev në një qendër biznesi në qendër të Moskës, duke vënë në dukje se zyra e tij ishte në katin e shtatë. Mother Jones dërgoi një gazetar rus në këtë adresë dhe administratorët e ndërtesës thanë se nuk kishte zyra në katin e shtatë. (Ashensori shkon vetëm në katin e gjashtë.)
Ferulev, sipas të dhënave të bizneseve ruse, është renditur si drejtor i përgjithshëm dhe aksionar kryesor i disa bizneseve ruse tashmë jo funksionale. (Ai nuk mund të kontaktohej për komente).
Kompania e dytë britanike që ka Asverro dhe Liminez Commerce – dy kompanitë skematike që qëndrojnë pas oficerëve të Biniatta Trade – është Babyonica. Sipas të dhënave të korporatave britanike, Evgeni Sheremetyev, një rus me adresë në Moskë, kontrollon 75 për qind ose më shumë të të drejtave të votimit në Babyonica. Firma ka një faqe interneti që promovon një linjë produktesh të produkteve të shëndetit organik për foshnjat. Por numri i telefonit që ai liston për zyrën e saj në Moskë del pa përgjigje kur thirret. Dhe kur një gazetar i “Mother Jones” telefonoi numrin e telefonit për Babyonica në Londër, një burrë me një theks rus – i cili do ta identifikonte veten vetëm si “Frank” – së pari tha se numri ishte për linjën e mbështetjes së klientit të Babyonica në Winnipeg të Kanadasë. Gazetari i “Mother Jones” pyeti se si mund të arrijë Sheremetyevin dhe Frank tha se nuk ka pasur asnjë person me atë emër, se gazetari kishte numrin e gabuar dhe se kjo nuk ishte në fakt një zyrë apo qendër telefonike për Babyonica. Pasi refuzoi të emërojë kompaninë që gazetari kishte telefonuar, Frank u ofroi t’i dërgonte asaj faqen e internetit të kompanisë, por vetëm përmes postës elektronike. Ai e udhëzoi atë për të shkruar në një adresë e-mail të mbështetjes së klientit në një adresë emailu me .su. “Su” është prapashtesa e internetit e vendosur dekada më parë në Bashkimin Sovjetik, dhe sot ky domain i vjetër dhe i keq rregulluar është bërë një parajsë për krimin kibernetik. (Një email i dërguar në atë adresë nuk u përgjigj).
Sipas të dhënave të korporatave ruse, Sheremetyev zotëron një kompani të shërbimeve ligjore që fitoi të paktën një kontratë të qeverisë ruse. Ai gjithashtu është aksionar në dy firmat ruse të përfshira në dyqanet franchising të sandviçeve të Subway. Në llogarinë e Instagram, Sheremetyev ka postuar një imazh të produkteve të Babyonica. Në një post tjetër, ai tha se kishte aftësinë për të organizuar marrëveshje biznesi me kontakte në Shtetet e Bashkuara dhe u tha ndjekësve t’i shkruanin atij direkt për informacione të mëtejshme. Një kërkesë për informacion e dërguar nga Mother Jones nuk morri përgjigje. Në dhjetor, Babyonica parashtroi një kërkesë që rregjistrimi në korporatat e Britanisë të zhdukej. Më 2 janar, Regjistruesi i kompanive njoftoi se firma ishte planifikuar të shpërbëhej më 2 mars.
Për të përmbledhur: Dy kompanitë skematike që formuan Biniatta Trade, e cila nënvizoi përpjekjet lobuese të një operuesi të lart republikan që punonte për partinë opozitare konservatore të Shqipërisë, janë zyrtarë të dy kompanive të tjera të kontrolluara nga shtetasit rusë.
Çfarë tjetër dihet për Asverro dhe Liminez Commerce? Jo shume. Ata kanë formuar kompani të tjera skematike që ndajnë të njëjtën adresë në Edinburg si Biniatta Trade. Këto dy firma krijuan një partneritet në vitin 2016 dhe kishin një veçori veçanërisht të veçantë. Kjo kompani skematike në Edinburg, e quajtur Talanta Business LP, paraqiti një dosje në regjistrin e korporatave britanike duke vënë në dukje se që nga mesi i qershorit 2017, 75 për qind ose më shumë nga pasuritë e saj dhe të drejtat e votës kontrolloheshin nga Leryam Dvorkin, një qytetar amerikan që jetonte në San Francisko .
Dvorkin nuk duket një zgjedhje e natyrshme për të kontrolluar një kompani skematike jashtë vendit. Sipas një profili personal që ai ka postuar në një rrjet social rus të quajtur Odnoklassniki, Dvorkin, i cili ka lindur në Bashkimin Sovjetik, është 75 vjeç dhe dikur ka punuar në Bjellorusi për Gazprom, kompani e madhe e gazit natyror pjesërisht në pronësi të qeverisë ruse . Dhe faqja e tij të LinkedIn shënon se ai ishte një vlerësues për një kompani të vogël lokale në San Francisco të quajtur Svala Construction. (Fotot e tij mbi Odnoklassniki kryesisht tregojnë atë dhe një grua që duket afër moshës së tij në poza tipike turistike). Kur një gazetar i Mother Jones telefonoi një numër telefoni të listuar për Dvorkin, një grua që tha se ishte gruaja e tij u përgjigj. Ajo dukej e befasuar kur u informua se ai ishte regjistruar si personi që kontrollonte një kompani skematike jashtë shtetit. “Në Skoci?” pyeti ajo në gjuhën ruse. “Ai nuk ka kompani në Skoci”. Më pas ajo u zemërua, kërkoi që gazetari të mos e telefononte përsëri dhe mbylli telefonin. Një tjetër i afërm i Dvorkinit i tha Mother Jones se Dvorkin dhe gruaja e tij ishin dikur viktima të vjedhjes së identitetit dhe nuk donin të flisnin me gazetarët.
Asverro dhe Liminez vitin e kaluar secili u bë partner i një firme me qendër në Glasgou të quajtur AFG International LP, e cila raportoi se të drejtat e saj të votimit kontrolloheshin nga një shtetas rus 35-vjeçar i quajtur Iurii Ivanov nga Shën Petersburgu.
Nga rekordet e pakta publike, është e vështirë të thuhet se çfarë Asverro me bazë në Belize dhe Commerce Liminez bëjnë përtej formimit të kompanive skematike në Skoci dhe që shërbejnë si oficerë për të paktën dy firma britanike të kontrolluara nga rusët. Të dhënat në dispozicion të korporatës nuk identifikojnë personin ose personat që kontrollojnë Asverro dhe Liminez Commerce.
Lidhjet ruse të Asverro dhe Liminez Commerce, megjithatë, mund të jenë të rëndësishme për lidhjen Biniatta Trade-Shqipëri.
Rusia ka qenë prej kohësh në përplasje me Shqipërinë, duke refuzuar të njohë pavarësinë e Kosovës, e cila në vitin 2008 u shkëput nga Serbia, aleati i Moskës dhe që ka një shumicë me shqiptarë etnikë. Dhe qeveria e Vladimir Putinit nuk ka qenë një tifoz i BE-së dhe zgjerimit të saj. Qeveria e Kryeministrit shqiptar Edi Rama është një nga më pro-BE-së dhe pro-perëndimorët në Ballkan – dhe jo në marrëdhënie të mira me regjimin e Putinit. Në shkurt të vitit 2017, Rama paralajmëroi për rritjen e ndikimit rus në Ballkan duke vënë në dukje se “politikat ruse nuk korrespondojnë me ambiciet e Ballkanit për t’u bashkuar në BE-në”. Disa javë më vonë – pak para se Muzin të kontraktohej nga Partia Demokratike e Shqipërisë dhe Biniatta Trade -Moska akuzoi Ramën për komplot me NATO-n dhe BE-në për të imponuar një qeveri pro-shqiptare në Maqedoninë fqinjë. Ministria e Jashtme ruse pretendoi se qeveria e Ramës po përpiqej të zgjeronte ndikimin e saj në Malin e Zi, Serbi dhe Greqi si pjesë e një komploti për të krijuar një Shqipëri të Madhe.
Menjëherë pas kësaj, Basha, udhëheqësi i PD-së, mbajti një takim shumë të promovuar me ambasadorin rus në Shqipëri dhe kjo shkaktoi një rreri reagimesh. “Ishte një ndryshim për një politikan të rangut të lart që të angazhohej hapur me Rusinë,” vëren Fred Abrahams. “Për shkak të pro-amerikanizmit të shfrenuar në Shqipëri, do të ishte e pamendueshme që një politikan ta bënte këtë më parë”. Rama akuzoi opozitën se po mbështetet nga të huajt.
Me kryeministrin në pushtet, që dënon influencën ruse në Ballkan dhe kundërshtarin e tij kryesor, duke tentuar, edhe pse me kujdes, të ushqejnë ndjenjat anti-BE, Moska me siguri kishte interes në zgjedhjet shqiptare. “Unë do të isha i tronditur,” thotë Abrahami, “nëse rusët nuk e shihnin këtë si një mundësi për të ndezur gjërat”. Dhe Jasmin Mujanoviq, një ekspert për politikën ballkanike, vëren se çdo përfshirje e Moskës në fushatën shqiptare do të ishte në përputhje me përpjekjet e saj për të ndërhyrë në zgjedhje për të mbështetur ligjvënësit që konsiderohen të dobishëm për interesat e tyre. “Në vitet e fundit, rusët kanë qenë duke provokuar dhe nxitur edhe midis aleatëve jo-tradicionalë, duke parë çfarë do të sillte si rezultat” thotë ajo. “Kjo është një histori rajonale.” (Në qershor – pak përpara se Rama të mposhtte me vendosmëri Bashën – Brian Hoyt Yee, atëherë ndihmës sekretari i Shtetit në SHBA, dëshmoi për një nënkomision të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë se Rusia “synon të pengojë përpjekjet nga vendet në rajonin [e Ballkanit] për të ndjekur rrugën e tyre euro-atlantike”).
Pagesa e Biniatta Trade për Muzin ngre një mundësi të dukshme: një burim i lidhur me Rusinë siguroi para përmes një kompanie skematike për të ndihmuar Partinë Demokratike të Shqipërisë dhe për të ushqyer mosmarrëveshjet e vazhdueshme politike në Shqipëri. Rusët mund të kenë përdorur sistemin politik amerikan – dhe moçalin e Uashingtonit – për të ndërhyrë në Shqipëri. Zëdhënësi i Muzinit thotë se gjatë punës së tij për PD-në nuk doli ndonjë lidhje ruse e asnjë lloji.
“Është konsultim. Kjo është e gjitha që mund të them”
Ekziston një tjetër aspekt i pazakontë i dosjeve të ndryshuara të Muzin që iu dorëzuan Departamentit të Drejtësisë në nëntor 2017. Dokumentet vunë në dukje se si pjesë e projektit të Shqipërisë Muzin kishte paguar 52.000 dollarë për Jozef Allaham prillin e kaluar. Dhe në regjistrimin e ndryshuar, Allaham u regjistrua në mënyrë retroaktive si agjent i huaj. (Sipas Ligjit për Regjistrimin e Agjentëve të Huaj, një person duhet të regjistrohet brenda dhjetë ditëve nga pajtimi për t’u bërë agjent dhe para kryerjes së ndonjë aktiviteti për klientin.)
Allaham ishte një zgjedhë kurioze për këtë projekt. Ai nuk kishte përvojë si lobist. I lindur në Siri në vitin 1974 në një familje kasapësh dhe tani një qytetar amerikan që jetonte në Anën e Lindjes së Epërme të Manhatanit, Allaham kishte ndërtuar një perandori biznesi të restoranteve në qytetin e Nju Jorkut që në vitet e fundit kishte rënë në një seri të mosmarrëveshjeve ligjore. Ai tani drejton Konsulencën Allaham, të cilën e përshkruan si një “konsultim të larmishëm të pasurive të paluajtshme”. Në faqen e tij, Allaham krenohet me ndërmjetësimin e një takimi të vitit 2010 midis Presidentit Sirian Bashar Assad dhe Malcolm Hoenlein, nënkryetarit ekzekutiv të Konferencës së Presidentëve të organizatave madhore hebraike-amerikane. Nuk përmendet asnjë ekspertizë në lidhje me Ballkanin.
Deklarimet e Muzinit nuk detajonin atë që Allaham bëri për të fituar pagesën prej 52,000 dollarësh. (Sipas regjistrimit të Departamentit të Drejtësisë, Allaham “ndihmoi në promovimin e vizioneve dhe qëllimeve të Partisë Demokratike të Shqipërisë ndaj bizneseve dhe udhëheqësve politikë në Shtetet e Bashkuara”). Në një intervistë të shkurtër telefonike me Mother Jones, Allaham tha se ai ishte punësuar nga Muzin si konsulent. I pyetur se çfarë kishte bërë për Partinë Demokratike të Shqipërisë në këtë rol, ai tha: “Konsultim, kjo është ajo që bëra”. Çfarë konsultimi? Organizuat takime? Biseduat me anëtarët e Kongresit? “Është konsultim”, u përgjigj Allaham. “Kjo është gjithçka që mund të them”. A kishte bërë ndonjëherë ndonjë lobim më parë? “Jo,” tha ai, “kurrë nuk bëri ndonjë lobim.” A kishte ndonjë njohuri për Shqipërinë? “Jo,” u përgjigj ai, “nuk kam bërë kurrë diçka të tillë”. A e dinte ai nëse paratë që kishte marrë kishin ardhur nga Partia Demokratike e Shqipërisë ose nga Biniatta Trade? Në atë moment në intervistë, Allaham nuk pranoi të përgjigjet në ndonjë pyetje tjetër dhe kërkoi që t’i dërgoheshin me email pyetjet e tjera, kështu që avokati i tij mund t’i shqyrtojë ato. Ai nuk iu përgjigj një emaili të mëvonshëm.
Deklarimet e ndryshuara të Muzinit raportuan se për projektin shqiptar ai kontaktoi edhe kontraktorë të tjerë. Kjo përfshinte Brandon Wheeler, drejtor ekzekutiv i Fondacionit për Hulumtime rreth Lirisë, i cili u pagua 27,500 dollarë. Organizata konservatore e Wheeler u themelua në vitin 1984 nga babai i tij, Jack Wheeler, një luftëtar i shquar i luftës së ftohtë në atë kohë, i cili përshkruhet në faqen e internetit të grupit si “arkitekti i Doktrinës Reagan”. Dhe Muzin i pagoi 20,000 $ Baron Public Affairs. Deklarimi nuk specifikonte saktësisht atë që Wheeler ose Baron Public Affairs bënë për Partinë Demokratike të Shqipërisë. Kontrata midis Baron Public Affairs dhe Muzin deklaronte se kompania do të “prodhonte strategji, dokumente dhe rekomandime të shkruara … për figurat politike të jashtme dhe çështjet e politikës së jashtme”. Wheeler nuk iu përgjigj një kërkese për komenet. Një zëdhënëse për Baron Public Affairs tha, “Në përgjithësi, politika jonë është që ne nuk flasim me asnjë shtyp”.
Muzin nuk pranoi të përgjigjet në pyetjet rreth kontraktorëve të tij mbi këtë projekt.
Qëllimi i Ligjit për Regjistrimin e Agjentëve të Huaj, i cila u miratua në 1938 për të kundërshtuar propagandën naziste, ishte të sigurohej që lobistët për qeveritë dhe entitetet jashtë shtetit të ofrojnë informacion që u lejon amerikanëve të dinë se çfarë bëjnë aktorët e huaj brenda Shteteve të Bashkuara për të ndikuar qeverinë dhe publiku amerikan. Në këtë rast kurioz, dokumentet e paraqitura në Departamentin e Drejtësisë nxisin më shumë pyetje se sa japin përgjigje. Pyetja e madhe: Kush e financoi përpjekjen e Muzinit në Shtetet e Bashkuara për të ndihmuar Partinë Demokratike të Shqipërisë? Dëshmitë e disponueshme sugjerojnë një skenar shqetësues: entitete të lidhura me Rusinë në mënyrë klandestine ndërhynë në Uashington për të ndjekur një axhendë të fshehtë në Shqipëri.
Bashkësia e inteligjencës amerikane vitin e kaluar arriti në përfundimin se Putin-i ndërhyri në zgjedhjet e vitit 2016 me operacione hako dhe largohu (hack-and-dump) dhe masa të tjera të nënvlerësuara dhe të paligjshme. Mueller kohët e fundit lëshoi një aktakuzë ndaj 13 shtetasve rusë që përshkruan se si Moska zhvilloi një fushatë të fshehtë propagandistike për të ndikuar në zgjedhjet dhe për të ndihmuar Trump përmes mediave sociale. Mashtrimi i Biniatta Trade-Shqipëri është një paralajmërim i mundshëm se lufta politike e fshehtë ruse mund të shkojë edhe më thellë.
