Nga Servet Xhelili
DUKATI KA DJEM GJERPENJE
I jeni turrur ju,fshatit tim,
Si qeni,gjahut kur i qepet,
Per ta shqyer me terbim,
Ju te kollarisurit,o fare e keqe.
Ju horra te piste te politikes,
Qe s’ka ndergjegje qe ju vret,
Ju qe me nje te rene te thikes,
Si torte e ndat Shqiperin e shkret.
Jeni mesuar te gllaberoni,
Prona,pasuri,para dhe toka,
Edhe ne Dukat po provoni.
Pa e ditur se do lini kockat
Nga e tuajemave me origjine,
Dhe turri per prona ne Dukat,
Kush u ka lene,te ne pasurine,
Joteme more horr apo ytat.
Po çi kujtoni ju more,dukatast e mi,
Brekneperkembe dhe te pa zot,
Tu merrni atyre,toka e pasuri,
Thoni se vertet ju do mundni dot?
Degjoni mire dhe mos beni grenje,
Dhe me presh ne b.. mos fluturoni,
Se djemte e Dukatit,jane gjerpenje,
Qe ju bejne dhe emrin te harroni.
Larg nga Dukati ato duar te pista,
Larg prej tij me ato bemat e zeza,
Ju gjembaçer mos u matni me lisa,
Se ata lisa i kane rrenjet e thella.
Harrojini ju paudhesite ne Dukat,
Orekset tuaja si te qenet ne kerme,
Kujdes me mend ti mbani larte,
Sepse posht bythes i paskeni vene.
Dukati eshte yni,dhe per te dukat,
Nuk eshte shkretetire,as tok pa zot,
Nuk eshte as torte,per qente atje lart,
Qe ta ndajne dhe copetojne ca idiot.
Kujdes se tamaja do ju marre ne qafe,
Do shkoni per lesh,e si qeni ne vesht,
Ju nuk keni shance,dhe as behet llaf,
Se çdo centimeter toke,e jona eshte.
Prandaj mblidhni mend e hiqi,
Edhe mos na behi peshqesh,
Dukati nuk eshte si tule mishi,
Por nje kocke qe te ngecet keq.
SERVET XHELILI
