Janë të shumtë shqiptarët e Kosovës të cilët gjatë viteve të 80-ta janë dënuar me burg vetëm nëse kanë dëgjuar këtë këngë.
Janë të shumtë shqiptarët e Kosovës të cilët gjatë viteve të 80-ta janë dënuar me burg vetëm nëse në veturë apo shtëpi u është gjetur ndonjë kasetë me këngën e Gëzim Nikës – “N’Dardani bjen nji tupan”.
Veç burgut, të njëjtit për këtë këngë edhe janë rrahur e maltretuar fizikisht e psiqikisht, pasi kënga ishte futur nga regjimi serb në listën e këngëve “nacionaliste” e cila sipas pushtetit okupator nxiste irredentizmin tek shqiptarët e Kosovës.
Gëzim Nika është një ndër këngëtarët më të mirë shqiptar, i lindur në Tropojë.
Vitin e kaluar u festua 35 vjetori i karrierës muzikore të Nikës.
Aldo Ymeraj është fenonemi kompjuterike nga Fieri, i cili përmes një grupi të strukturuar të kibernitikës kishte arritur të përvetësonte rreth 615 mijë dollarë nëpërmjet kartave të kreditit.Fqinjët thanë se familja e Aldos jetonte në një pallat dhe nuk shquhej për shpenzime të mëdha, mirëpo çfarë thotë mamaja e 25-vjeçarit?
Sipas saj, sapo ata kanë mësuar se emri i tij po lakohej si i dyshuar, kishin vendosur të paraqiteshin në Ambasadën amerikane për të sqaruar gjithçka.
Arjana Ymeraj duke folur per Panorama.
Me lot në sy, nëna e Aldos thotë në një interviste për gazetën “Panorama” se i biri, student i informatikës, jetonte me qindarkat e saj, të cilat ajo i fiton me djersë duke bërë disa punë.
Më tej ajo tregon edhe këpucët e vjetruara të të birit si dhe gjendjen e vështirë ekonomike.
Në një rrëfim të sinqertë ajo shprehet se ka besim te drejtësia amerikane dhe se pret që shumë shpejt i biri të kthehet pranë familjes.
Intervista e plotë:
Znj. Arjana, si e morët vesh lajmin që djali juaj ishte shpallur në kërkim ndërkombëtar për llogari të amerikanëve?
-Para disa ditësh, djali erdhi në shtëpi dhe më tha që kishte dëgjuar se i ishte lakuar emri në një rrjet që bënin ndërhyrje nëpër linja interneti. Më tha se një shok i kishte thënë që mes atij grupi ishte edhe emri i Aldos. Dhe unë e pyeta se si ka mundësi dhe se çfarë kishte bërë që i lakohej emri. Ngaqë ai e vuajti edhe një dënim për lojëra në internet, mendova se mund të ishte një ngatërresë.
Si u soll pas kësaj djali, pra pasi e kish marrë vesh në një farë mënyre se kërkohej?
-Absolutisht njësoj si më parë. Vetëm se unë i thashë të interesoheshim dhe nëse kishte emrin gjëkund, të shkonim ta sqaronim se nuk donim të rrinim me merak e me mendjen të ngritur kot pa lidhje.
Çfarë bëtë më tej?
-I thashë të atit që të interesohej se unë grua e nuk kisha shumë mundësi. Pasi pyetëm të afërmit, na rezultoi që djali e kishte të pastër figurën dhe nuk kishte lidhje me këto fjalët që ishin hapur në Kosovë. Por, të them të drejtën, unë nuk rashë në qetësi. I thashë djalit se e kishte apo se kishte emrin, ne do të shkonim në Ambasadën amerikane. Dhe kur ia thashë, djali nuk kundërshtoi. Pranoi që të venim. Më dëgjonte djali për çdo vendim që merrja unë.
Vajtët në ambasadë?
-Jo. Unë i kisha thënë që do ta merrja në telefon sapo të isha gati.
Po pse e zvarrite? Pse nuk ishe gati?
-Sepse financiarisht isha ngushtë. Unë mbaja edhe Aldon edhe shtëpinë. Nuk kisha mundësi të veja këto ditë.
Kur e takove Aldon për herë të fundit dhe çfarë të tha?
-E takova këto ditë dhe i thashë që do ta dorëzonim në ambasadë. Dhe ai më tha ‘ok më çoni’. Më kërkoi të takonte edhe babain e tij, meqë donim ta dorëzonim.
Si sillej djali në familje e me shoqërinë?
-Ishte një djalë shembullor. Nuk e kisha parë asnjëherë të sillej keq me mua. Më thoshte gjithmonë, ‘ja o mami sa të mbaroj shkollën e të filloj një punë e s’do të lë më të punosh kaq shumë për të më mbajtur’. Aldo është një djalë shumë i dashur dhe shumë i brishtë. Me miqtë sillej mirë.
Ku punonte ai, me se merrej?
-Aktualisht nuk punonte. Ai studionte në degën Inxhinieri Informatike dhe kishte mbaruar vitin e dytë. Nga dhjetori po kërkonte punë dhe donte të zhvendosej në Tiranë, por nuk po gjente asnjë punë.
Madje ishte i dëshpëruar dhe më tha se e kishin marrë në dy intervista, por nuk e kishin punësuar. Unë i rrija afër. Nuk e kam pasur djalin problematik kurrë. Ai ka studiuar në shkollë të mesme për pikturë dhe kishte shpirt artisti. Ka punuar edhe me të atin ndonjëherë, meqë ishte i mirë në punët e dizajnit.
Ju si nënë e tij, keni dyshime se ai mund të jetë përfshirë në krime kibernetike? Iu ka lënë ndonjëherë shkas për të dyshuar në diçka të tillë?
-Absolutisht, e hedh poshtë. Jo se e kam djalë, por sepse e di që ai nuk lëndon dot askënd. Nuk do bënte gjëra që të dëmtonte askënd. Unë e njoh djalin tim… Është e vërtetë që ai është i zgjuar, është i shkathët. Kur ishte 17-vjeç i erdhi një ftesë nga kompania “Google” që ta punësonin, por ishte i vogël e unë se lashë se nuk dinim se si e qysh. Ai e donte atë fushë, por jam e sigurt se nuk mund të bëjë gjëra të jashtëligjshme.
Policia ka dyshime për shuma të mëdha parash të përfituara prej tij nga hakerimi, rreth 675 mijë dollarë… Në fakt, djali juaj me se jetonte, ku i siguronte të ardhurat?
-Kjo është absurd fare. Djali im mbahej nga qindarkat e mia. Po t’ia shikoni këpucët u ka dalë hekuri nga poshtë. E vishja me rroba te romët. E mbaja me gjëra modeste. Siç e shikoni, djali flinte në një dhomë 2 me 2 e nuk e ngopa njëherë si duhej. Punoja në 3-4 punë që ta mbaja e prapë s’ia plotësoja dot kushtet për ta bërë si të gjithë të rinjtë e tjerë. Mezi e kam rritur. Ne mbijetojmë e djali po të kishte para, nuk do më linte kurrë të vuaja duke nxjerrë sytë tërë natën për të bërë punë që të fitoj bukën e gojës.
A keni një apel për drejtësinë?
-Ç’të të them. Dua të besoj te drejtësia dhe pres të më kthehet djali në shtëpi. I besoj drejtësisë amerikane dhe jam e bindur që do hetohet e do zbardhet e vërteta e djalit tim, që vetëm i pasur nuk është. E vetmja pasuri e tij janë ca qindarka lekësh të vjetra që i mban në këtë kuti… kjo është e gjithë pasuria e Aldos tim.
Ky qe shihni ne foto bashke me ish Kryeprokurorin Adriatik Llalla, eshte Adi, djali i tij 16 vjeçar.
Edhe ai si edhe e motra, bashke me dy prinderit, eshte pjese e Listes se zeze, qe u ndalohet te hyjne ne territorin e Shteteve te Bashkuara te Amerikes.
Vendimi per ta eshte firmosur nga sekretari Amerikan i Shtetit Rex Tillerrson. Areysyeje: Babai i tij, sipas SHBA: “eshte përfshirë në raste të mëdha korrupsioni.”
Adi ka nje pasion te veçante: Mikinat lukzose. Ne parkun e tij ai pozon me shume makina, por njeren prej tyre duket se e ka shume per zemer.
Eshte nje Rolls Royce. Kushton… 263 mije e 200 euro.
Nese babai i Adit do te rrinte jo 5 vjet por edhe 50 vjet te tjera Kryeprokuror, me pagen e shtetit qe kishte, nuk do arrinte kurre qe ta blinte nje makine te tille.ApleNews\F.F
Ish-kryeministri Sali Berisha ka mbajtur fjalën e tij sot në poarlament, ku ka sulmuar frontalisht Edi Ramën, duke nisur nga problematika e fundit e universitetit si dhe ajo e teatrit.
Ai tha se Rama flet nga pozita e injorantit për gjithçka, ndërsa më tej shtoi se i ngjan gjyshit të tij, Petro Kolekës, i cili ishte i çmendur.
Për më tepër, duke u bazuar në pikturat e dërguara në Bienalen e Venecias, Berisha tha se diagnoza e tij është e një adoleshenti të droguar (për Ramën).
Lideri historik i të djathtës shqiptare u shpreh:
Rama flet nga pozita e injorancës totale. Petro Koleka është një i çmendur që sillej nga Vlora në Himarë. Ky që na drejton sot është nipi i tij.
Kritikët ndërkombëtarë turpëruan në mënyrë më solemne shkarravinat e tua. Thanë se janë shkarravinat e një adoleshenti të droguar. Ato pikturat e dërguara në Bienalen e Venecias.
Dy gazetarë kritikë të artit italian i quajtën vizatimet e tij si shkarravina të një adoleshenti të droguar. Diagnozat psiqike e të droguarve dhe të sëmurëve bëhen përmes vizatimeve dhe shkrimeve”.
Ai shtoi se Rama është frikacak dhe se 350 ushtarë të Gardës ruajnë banesën e tij në Surrel, për të cilën dha edhe detaje e shifra të ndërtimit.
Sipas ish-Kryeministrit:
Rama ka 350 gardistë për të ruajtur në Surrel. 70 mijë euro ka bërë pigmenti i betonit të bunkerit. Një batalion i rruan rrugën nga Surreli në Kryeministri, se është frikacak.
S’mund të gënjesh artistët, apo ke parashiku të marrësh vet nja 4-5 kate në kullë që do ndërtohet aty?”
Komenti i Genti Kames për Ema Andrean që e quante “ish kurva e Edi Ramës dhe topelëpirëse” mori dhenë ditën e djeshme.
Mirëpo, është pedagogu dhe gazetari Agim Xhafka që i ka dhënë një tjetër interpretim këtij konflikti mes aktorëve.
Xhafka shkruan si më poshtë:
Sot në thuajse gjithë portalet u dha një lajm që Genti Kame,artist në mjaft filma francezë dhe italianë,djali i regjisorit Gëzim Kame,kishte fyer rëndë aktoren Ema Andrea,kandidate për drejtore e Teatrit Kombëtar. Dhe si fakte silleshin fjalët që ai i adresoi asaj.
Në leximin e parë dhe të fundit dukej açik që donte ta denigronte e poshtëronte Emën. E ia arriti që thuajse në krejt lexuesit e internetit kjo artiste të damkosej. Komentet erdhën lumë e thuajse shumica merrnin në mbrojtje Emën. E quanin Gentin një djalë me plot epitete rënduese dhe konkluzioni delte se ky qenkej jo në rregull nga trutë.
Në fakt ,unë që njoh mirë Gentin, por më shumë Gëzimin,m’u duk pak agresiv fjalori që përdori. Dhe në brendësi ndjeva çudi e u ligështova që kjo familje kaq e nderuar bëri një gabim të tillë. Se djali të sjell në shtëpi suksesin,por edhe turpin.
Hyra në thuajse gjithë portalet,pashë dhe një emision te Top Channel ku flitej për Teatrin Kombëtar e ku ishte i ftuar Gëzim Kame. Ai foli për ligjin e teatrit dhe aty ndodhën ca pérplasje,të cilat ishin origjina nga erdhi dhe reagimi i Genti Kames.
Në atë emision babai i tij,regjisori Gëzim Kame tha se ç’mendonte për ligjin. Se ndaj u thirr ,per të folur. Kundërshtaret e mendimit të tij e quajtën mbështetës të qeverisë. Unë,që e njoh mirë këtë artist,e quajta sharje pa vend. Se Gëzim Kame ka qënë kundër ligjit të Ramës pér teatrin qysh në vitin 1998,kaq kundër sa bashkë me Roland Trebickën braktisën Teatrin Kombëtar dhe krijuan një trupë private me të cilën u bënë avangardë të artit skenik. Për disavjet bashkë me Elvira Diamantin,Robert Ndrenikën,Suela Konjarin,Hervin Çulin,Marjeta Larjen,Vangjel Toçen. Medi Malkën e plot të tjerë dhanë aq shfaqje sa teatri kombëtar nuk i dha për njëzet vjet.
P.sh. “Darka e të marrëve “ u shfaq 150 herë rresht,madje në ca ditë dhe dy herë në ditë,ose “Stjuardesat” u shfaq në sallën e Teatrit Te Operas,gjë që as kishte ndodhur,as ka ndodhur. Kështu vazhdoi maestro Kame nga suksesi në sukses,për të pasur në cv e vet veç gjerdanë që shkëlqejnë.
Pra ai jo vetëm s’ka qënë mbështetës i qeverisë,por ka punuar jashtë organikës së teatrit dhe ia ka dalë me sukses si mjaft trupa të tjera që u krijuan në ato vite.
Ndërkohë, Ema Andrea,pasi dëgjon një reagim të tillë,se Gëzim Kame qenka mbështetës i qeverisë,lëshon një fyerje mjaft të rëndë pë ish-pedagogun e saj Kame,për kolegun saj Kame,për artistin e madh Kame.(E keni te fotografuar më poshtë.)
Pas kësaj fjalie mbushur me neveri,përbuzje,helm,qelb e pështirosje,Gëzim Kame nuk reagoi,u përmbajt. Ndërsa djali i tij,artisti Genti Kame u lëshua me breshëri. Se pa që babai i vet u mor zvarrë jo vetëm në tv,por edhe në rrjete sociale. Kur lexova se çfarë Ema kishte shkruar mendova se në se ajo do fliste kështu për babain tim çfarë do bëja. Po iu përgjigjem se do reagoja shumë egër,më egër se Genti.
Ngjarja e sotme m’u faneps si një episod filmik. Ema me pistoletë “gjuan” Gëzimin për ta vrarë. I biri tronditet nga ngjarja dhe i bërtet vrasëses duke e sharë ç’t’i vijë.
Ndërkohë publiku i bërtet Gentit pse shan një femër. Harrojnë që ajo femër gjuajti, plumbi doli prej gojës së saj.
Kryeministri, Edi Rama ka komentuar për herë të parë gjatë seancës së sotme parlamentare për videoskandalin në PD.
Rama ka ironizuar Berishën, i cili ndërkohë mbante iPad në dorë.
“Sali kujdes se do të filmojnë dhe pale ca po na nxjerr, unë nuk të them kot. Kujdes, se ti je i çuditshëm ti ku nuk futesh, aman se na morët fytyrën. Kujdes se ke kamera, aman të keqen”.
Berisha i tregoi ndërkohë fotomontazhin me tre fotot e Ramës që ishte duke parë.
“A në rregull, fotot e mia, ok, vazhdo, por kujdes ata lart, aman. Se ti mund të flasëh në emër të Llakajt, se Agroni ka punë, vetëm kudes ata lart, të lutem”- tha Rama.
Vlorë – Kështjella e Tragjasit, një nga monumentet historike në rrethin e Vlorës, ngrihet në majën e një kodre, mes një mjedisi fushor, në afërsi të bregdetit të Orikumit, e veçantë për nga shtrirja e saj, krahasuar me objekte të tjerë të këtij lloji.
Kështjella, mban emrin e Gjon Boçarit, një personazh historik i njohur në rrethin e Vlorës për kontributin në qëndresën kundër pushtuesve osmanë,vendosja e emrit, pavarësisht origjinës së tij, mbetet disi i errët për historianët dhe muzeologët vlonjat, për shkak të mospërputhjes në kohë të periudhës kur është ndërtuar dhe asaj që ka jetuar personazhi historik.
Gjithsesi, historianët vlonjat, mes të cilëve edhe Novruz Bajrami, mendojnë se kështjella e Tragjasit është ndërtuar në fillim të shekullit XIV. Përmasat e saj të vogla, krahasuar me simotrat e tjera dëshmojnë se ajo ka shërbyer fillimisht si objekt mbrojtës për ndonjë prej fiseve që kanë jetuar në këtë zonë.
Kështjella lidhet me një periudhë mjaft të rëndësishme të historisë së Vlorës, me qëndresën ndaj pushtuesve osmanë. Historiani vlonjat thotë se, ky mjedis i fortifikuar, ndonëse i vogël, shërbeu si vendqëndrimi i fundit për princeshën e Vlorës, Rugjina dhe mbështetësit e saj, përpara se qyteti të pushtohej nga turqit, në vitin 1417.
Kështjella, me një gjatësi afro 50 metra dhe muret e saj me një lartësi 5 metra dhe gjerësi 1.25 metra, ndodhet në hapësirën mes fshatrave Tragjas i Vjetër dhe i Tragjas i Ri.
Ajo ka formë drejtkëndore dhe në dy skajet veriperëndimore dhe juglindore, ndodhen dy kulla mbrojtëse gjashtëkëndore. Në të gjithë gjatësinë e mureve janë ndërtuar frëngji drejtkëndore dhe gjithë pjesa e sipërme është e rrethuar me mure të fortifikuara.
Teksa lëviz në pjesën e brendshme të saj, në gjysmerrësirë, evidentohen fare lehtë shkallët që çonin luftëtarët në vendet e luftimit. Nga lartësia e kullave mbrojtëse shihen si në pëllëmbë të dorës, gjiri i Vlorës, fusha e Dukatit deri në Orikum, si edhe një pjesë e rrugës që të çon në Qafën e Llogarasë. Ndoshta edhe për këtë fakt, kështjella e Tragjasit evidentohet për vlerat e saj të shumëfishta, mes të cilave historike, arkitekturore etj.
Ngrehina e saj soditet me kërshëri nga udhëtarët që përshkojnë rrugën që të çon në Qafën e Llogarasë. Ajo shfaqet disi papritur, teksa ndodhesh në afërsi të vendit që emërtohet Blloku i Pjeshkëve dhe hedh vështrimin në verilindje, në drejtim të fshatit Tragjas.
Ky fshat, që ngrihet në këmbët e malit të Lungarës, pranë burimit të lumit Izvor, është një nga vendbanimet e spikatura në historinë e rrethit të Vlorës. Gjurmë të vendbanimeve antike, janë zbuluar pranë kodrës së emërtuar qyteza e Sofës, ku gjenden edhe varre ilire. Në këtë mjedis ka mbetje të disa ndërtesave të shekullit IV, para Krishtit. Fshati që njihet në histori me disa emra si Tregas, Dragjat, etj dhe që bënte pjesë në qendrat e fortifikuara të gjirit të Vlorës gjendej dikur në një kodër në perëndim të fshatit të sotëm. Ai u shkatërrua nga turqit por u rindërtua në shekullin XVI, atje ku ndodhet edhe sot, rreth 5 km larg nga rruga kombëtare Vlorë-Sarandë.
Kështjella e Gjon Boçarit, si elementi më i spikatur i këtij sfondi të pasur historik, është shpallur monument kulture dhe u restaurua pjesërisht në vitet 1980-të.
Në Luginën e Dukatit, 20 km në jug të Vlorës ndodhet Tragjasi.
I shtrirë rrëzë malit të Lungarës i cili e mbron në dimër dhe e hijeshon gjatë verës është një nga perlat e turizmit shqiptarë.
Është një fshat piktoresk me monumente të Natyrës dhe të historisë.
Në Tragjas burojnë ujërat e njohura të Tragjasit ( Izvori ) me rrepet shekullore.
Këto burime pasi mblidhen në një rrjedhë, krijojnë lumin e Izvorit i cili pas një rruge rreth 3 km, derdhet në detin Adriatik.
Janë tre fshatra të radhitur bukur, Dukat-Tragjas-Radhimë që bëjnë pjesë në bashkinë e Orikumit.
Ekonomia e Tragjasit dikur bazohej te blegtoria dhe bujqësia, por së fundmi, një drejtim i ri i ekonomisë duket se është turizmi edhe për shkak të bukurive natyrore, historisë së tij, por dhe të distancës së vogël nga plazhet e Orikumit dhe Radhimës.
Fare pranë fshatit ndodhet kalaja e Gjon Boçarit që është një atraksion për turizmin historik dhe atë kulturorë.
Fshati ka një histori të lashtë sepse lidhet me qytetërimin e hershëm të Orikut.
Gjurmët e vendbanimit të lashtë janë shfaqur në qytezën e Sofës, ku janë shfaqur dhe tuma(varre) Ilire.
Akoma dhe sot pranë Tragjasit të vjetër, gjendet një vend i quajtur “maja e qytetës”. Arkeologët kanë datuar rrënojat e disa ndërtimeve qysh nga shekulli i IV-VII para Krishtit.
Ky fshat ka qenë i njohur me disa emra si: Tregas, Dragjat, Tregasaj, Dragjiates.
Në antikitet ky vendbanim bënte pjesë në qendrat e fortifikuara të gjirit të Vlorës dhe lidhej me Orikumin.
U shkatërrua disa herë nga pushtuesit Osmanë e u rindërtua në shekullin XVI, ku ngre krye dhe kalaja e Gjon Boçarit.
Ndërtimi i saj është i lidhur me fisin e Boçarëve bashkëkohës të Skënderbeut. Banorët e këtij fshati kanë marrë pjesë aktive në jetën politike dhe ushtarake të periudhës së mesjetës, në kryengritjet antiosmane dhe më pas gjatë rilindjes kombëtare.
Në ditët e shpalljes së pavarësisë në 1912, Tragjasi ka qenë një bazë dhe një mbështetje e rëndësishme për Ismail Qemalin në betejat e brëndshme politike që zhvilloheshin në Vlorë.
Ky fshat ka nxjerre burra të shquar me bëma patriotike dhe epike që kanë lënë histori edhe sot.
Vizitori apo turisti që ngjitet në Tragjas apo në krejt luginën e Dukatit, do të soditë jo vetëm natyrën e bukur me det e qiell, me burime ujore Monumente të Natyrës, por do të njihet dhe me historinë e lashtë të tij, me Boçarët dhe kështjellën e tyre, me rrënoja e murrana që tregojnë historinë e kësaj lugine që së shpejti do të futet në investimet me prioritet të 100 fshatrave turistik shqiptarë.
.jpg?1518718748877)
